Hvussu dampkondensatorar virka

 

 

Øll stýrisskipanin er sett saman av trimum sjálvstøðugum, men tó samanbundnum rásum: kølievnisrásin, vatnsirkulatiónsrásin og luftkonvektiónsrásin, sum virka saman fyri at varðveita áhaldandi hitaskifti.

 

 

Hvat bygnaðarligum uppsetingum viðvíkur, so er útgerðin skipað frá botni til topp soleiðis: botnvatnsavningarbass, sirkulerandi vatnpumpa, luftinntøkuslúsur, kondensspólur, sproytuleiðingar, há{0}}virknar vatnfrárenslar og toppaksialar streymviftur.

 

Eindarhúsið erinnsiglað við anti-tæring aluminieraðum sinkstálplátum, meðan spolurnar fyri tað mesta eru gjørdar úr heitum-dip galvaniseraðum elliptiskum rørum ella rustfríum stálrørum fyri at víðka um kontaktøkið á vatnfilminum og minka um hitaflutningsmótstøðuna.

 

Hendan samlaða eindin ger, at tørvur ikki er á kølitornum uttanífrá, kølivatnsleiðingum og millumvatntanga, og einfaldar kølirør nógv og minkar um hitaflutningstapið.

 

Fyrsta rásin er kølievnishitaskiftistilgongdin. Ovurhitaður kølievnisdampur við høgum hita og trýsti, sum kompressarin letur út, kemur inn í spolubindingina gjøgnum ovaru luftinntøkuna í kondenspolunum og rennur spakuliga niðureftir eftir spolunum.

 

Kølievnið við høgum-hita sleppur áhaldandi kondensatiónshita úteftir gjøgnum metalrørveggirnar, har hitin fellur stigvíst.

 

Tað umskapast frá yvirhitaðum dampi til mettaðan damp og flótandi víðari til lág-hita há-trýst flótandi kølievni við áhaldandi hitafrárensl. At enda rennur flótandi kølievnið út úr flótandi úttøkuni niðast á spolunum og verður leverað til flótandi móttakaran fyri at klára kritisku fasubroytingina í køliringrásini.

 

Hellaða sniðið á spolunum forðar fyri, at flótandi kølievni stagnerar inni í rørunum,tryggjar smidligan væturenslog betra um hitaskiftisstabilitetin.

 

Onnur rásin er sproytuvatnsirkulatiónsskipanin, sum virkar sum kjarnuhita upptøkumiðil. Í botnvatnsavningarvaskinum goymir sirkulerandi kølivatn.

 

Ein samsvarandi sirkulatiónspumpa letur áhaldandi vatn til høvuðssproyturørið ovast í eindini. Fínar dysur sproyta vatn javnt niðureftir til at mynda ein samfeldan, einsháttaðan tunnan vatnfilm, sum fult og heilt dekur ytru yvirflatuna á hvørjari kondenspolu.

 

Eftir at hava tikið upp hita, sum verður førdur frá kølievninum gjøgnum rørveggirnar, fer vatnfilmurin undir tvær fysiskar broytingar: Ein partur av vatninum tekur upp massivan duldan hita og dampar til damp, og ber tað mesta av hitanum burtur. Ódampað heittvatn dryppar niður eftir spolunum, fer gjøgnum botnluftinntøkuøkið og fer undir sekundæra skynsama hitakøling við lágum-hita frískari luft.

 

Eftir hitaminking rennur vatnið aftur í savningarbassin til endur-sirkulatión og endur-sproyting av pumpuni. Ein innbygdur-flotventilur inni í vassdraginum fyllir sjálvvirkandi vatn upp fyri at mótrokna dampingartap;ein yvirflóðsúttøka stabiliserar vatnstøðið, og ein botnblásingarventil fjernar kalk og óreinindi javnan fyri at tryggja vatngóðsku og óhindraða sproyting.

 

Triðja rásin er tvingsilsluftkonvektiónsskipanin, sum hevur til uppgávu at troyta heitan raktan damp. Ovasta aksiala streymviftan heldur áhaldandi luftúttøku. Turr og køld umhvørvisluft rennur uppeftir í mótstreymi gjøgnum kondensspólurnar frá teimum niðaru sløttu luftinntøkunum, og myndar mótstreymshitaskifti við niðureftir-rennandi vatnfilminum fyri at víðka hitaflutningshitamunin nógv og økja um hitaskiftiseffektivitetin.

 

Rennandi luftin kølir beinleiðis tað heita vatnið á spoluflatum, meðan hon ber vatndamp, sum er framleiddur av vatnfilmsuppguving uppeftir. Taðheit rakt luft blandaðvið fínum vatntogi ferðast gjøgnum vatnfrárenslar, sum eru útgjørdir við fleir-lagsfaldaðum skeltum, sum avlurta smáar vatndropar, sum eru førdir inn í luftina.

 

Tað fangaða vatnið rennur aftur í savningarvaskið, og minkar munandi um vatndrifttapið, og bert mettað heit rakt luft verður útflýggjað uttandura av viftuni. Standard rakstrarvindferðin er stýrd við 3–5 m/s fyri at fáa javnvág ímillum hitaskiftiseffektivitetin og viftuorkunýtsluna, og sleppa undan damp uppsamling og hækkaðum kondensatiónshita orsakað av ov lágari vindferð.

 

 

 

Grundleggjandi hitaskiftisprinsippið hjá eindini liggur í samanlagdari sansaligari og duldari hitaflyting, sum skilur hana frá luft-køldum kondensatorum, sum einans spreiða hita umvegis luftsansaligan hita.

 

Vatn bjóðar sær av við einum ógvuliga høgum latentum dampingarhita: at dampa 1 kilo av vatni fjernar umleið 676 kilokaloriur av hita, sum er langt omanfyri tann sannførandi hitin, sum verður upptikin við at hita vatn við vanligum-hita.

 

Sostatt kann kondensatiónshitin hjá dampkondensatorum nærkast umhvørvinum bleytu-peruhitanum ., 5–10 stig lægri enn tann hjá .luft-køldar skipanir, sum lyftir munandi um rakstrareffektivitetin hjá kompressaranum. Hvørt 1 stig fall í kondensatiónshitanum minkar um orkunýtsluna hjá kølieindini við áleið 3%.

 

Undir fullum rakstri koyra tær tríggjar rásirnar non-stop synkront: sproytuvatn tekur áhaldandi hita upp og dampar, frísk luft ber støðugt vatndamp burtur, og kølievnið flótandi, meðan tað sleppur hitanum, og myndar eina lukkaða-lykkju áhaldandi hitaskiftisringrás.

 

Samanborið við siðbundnar splitvatnkøliskipanir brúka dampkondensatorar bert helvtina av vatnrúmdini, sleppa undan millumleiðingarhitatap og taka minni fótaspor. Móti luft-køldum útgerð er teirra hitaskiftiseffektivitetur yvir tríggjar ferðir størri við yvirskipaðum rakstrarstabiliteti undir høgum-hitaviðurskiftum.

 

Rætt regulering av sproytuvatntrýsti, viftu snúningsferð og vatngóðsku ger tað møguligt at hava langtíðarstøðugt há-effektivitet hitaskiftiog lækkar samlaða skipanarrakstrar- og viðlíkahaldskostnaðin.