Ávirkanin av kølivatnshita á kristalldráttar-/ekstruderingsformtilgongdir

 

C hiti er ein kritiskur prosessparametur bæði í kristalldrátti og ekstruderingsstøðing, sum beinleiðis avger vørugóðsku, framleiðsluvirkni og útgerðarstabilitet. Ávirkanin fevnir um alla tilgongdina, við týðandi muni á ávirkanini av ymiskum hitastøðum, sum krevja nágreiniliga stýring, sum er skræddaraseymað til kjarnukrøvini í tilgongdini. Niðanfyri er nærri greitt frá serligu ávirkanini av kølivatnshitanum á hesar báðar tilgongdirnar, og greitt verður frá eftirlitsstøðum í sambandi við verulig framleiðsluscenario.

 

 

I. Ávirkan av kølivatnshita á kristalldráttargongd

 

Kjarnin í kristalldráttartilgongdini (herundir einstall- og fleirkrystallvøkstur) er at fáa skipaðan vøkstur av krystallum frá bráðningini til fasta tilstandin gjøgnum nágreiniliga stýring av hitafeltinum. Kølivatnshitin prima virkar á ovnskøliskipanina, og regulerar óbeinleiðis hitagradientin við fasta-flótandi grindina, og ávirkar harvið kristallgóðskuna og vakstrareffektivitetin.

 

Tá vatnhitin er ov høgur, er hitaspreingingsførleikin hjá køliskipanini ikki nóg mikið, og tað førir til hækkaðar og óstøðugar hitafelthitar innan í ovninum. Annars flytur fasta-flótandi grindin seg uppeftir og gerst bratt, di tann skipaða vøksturin av kristallinum. Hetta skapar lættliga brek sum dislokatiónir, rennibreytir og kornmørk, versnar um óreinleikaskilnaðin, og minkar um kristallreinleika og mekaniskar eginleikar í álvarsligum førum, kann tað elva til kristallsprekking og vakstrarsteðg. Hinvegin kann leivdarhitin frá hitafeltinum ikki spreingjast í tíð, og tað leingir kristallvøkstursringrásina og minkar um effektivitetin, samstundis sum aldringin av ovnslutum verður framskundað og styttir um lívstíðina hjá útgerðini.

 

 

 

 

Tá vatnhitin er ov lágur, førir tað til ov nógva køling, sum ger, at hitafelttemperaturin fellur ov skjótt og skapar ein ov stóran hitagradient við fasta-flótandi grindina. Hetta førir við sær ójavnar kristallvøkstur, sum eru tilbøgiligir fyri málum sum diametursveiggjum og grovum sasum. Samstundis verður ov nógv hitastreym framleitt innan í kristallinum, og tað ger, at hann er tilbøgiligur at spreingjast undir eftirfylgjandi viðgerð. Harumframt kann ov lágur vatnhiti elva til kondens ella frysting í høsnarunga, sum steingja leiðingarnar, ávirka vanliga raksturin av køliskipanini og enntá skaða ovnstættingarbygnaðin.

 

 

Í veruligari framleiðslu skal kølivatnshitin til kristalldrátt vera nágreiniliga settur út frá kristalltilfarinum (so sum silikon, germanium, safir) og vakstrarprosessparametrum. Tað verður vanliga stýrt millum 20-35 stig , og varðveitir støðugan vatnhita fyri at sleppa undan stórum sveiggjum, tryggjar eitt flatt fast-flótandi mark og støðugt hitafelt, og harvið fáa dygdargóðar krystallar.

 

 

II. Ávirkan av kølivatnshita á ekstruderingsmoldg tilgongd

 

 

Í ekstruderingsstøðing (galdandi fyri hámolekylært tilfar sum plast og gummi), virkar kølivatnshitin beinleiðis á bráðningina eftir ekstrudering, og ávirkar vøruforming, dimensiónsneyvleika og mekaniskar eginleikar. Rationaliteturin av eftirlitinum við henni avger beinleiðis endaligu vørupassprosentið.

 

 

Tá vatnhitin er ov høgur, er kølitíðin ov sein, extendmelt formandi tíð. Hetta førir lættliga til ójavna vørukrymp, ov stór víddarfrávik, og brek sum yvirflatuvaskimerki og riplur. Fyri hita-viðkvæm tilfar (sucas PVC, PE) kunnu ov høgir vatnhitar elva til sekundæra mýking, sum førir til sting- og avformingarmál, samstundis sum framleiðsluringrásin verður longd og effektiviteturin minkar. Harumframt forðar ófullfíggjað køling fyri, at innanhýsis álag verður fult útloyst, og tað ger, at vøran er tilbøgilig at skeiva og spreingjast, tá hon verður brúkt seinni.

 

 

 

 

Tá vatnhitin er ov lágur, er kølitíðin ov skjót, og tað ger, at bráðnaflatan steðgar skjótt, meðan innanhýsið er bráðnað. Hetta førir lættliga við sær ein stóran hitamun millum innan og uttan, sum førir til innanhýsis álag innan vøruna og viðurskifti sum sprekking og brot. At th tíðina minkar skjót køling um yvirflatuglans á vøruni, og elvir til útsjóndarbrek sum pitting og rispur; fyri tunnar-veggjaðar vørur, kann tað eisini føra til ófullfíggjaða støðu og excessrrs á kantum og hornum.

 

 

Ymisk ekstruderingstilfar hava ymisk krøv til kølivatnshita. Til dømis er vatnhitin til stíva PVC-ekstrudering vanliga stýrdur millum 15-25 stig, mjúkt PVC við 25-30 stigum og polyetylen og polypropylen við 20-30 stigum. Undir framleiðsluni skal vatnhitin fleksibelt stillast út frá tilfarseginleikum, vøruvíddum og sniði, samstundis sum einsháttaður vatnhiti verður varðveitt fyri at sleppa undan vørubrekum orsakað av ójavnari lokalari køling.

 

 

 

 

Samanumtikið kann sigast, at ávirkanin av kølivatnhitanum á bæði kristalldráttar- og ekstruderingsstøðingstilgongdir snýr seg um "hitagradientstýring" og "vøruforming / vakstrarstabilitet." Bæði ov høgur og lágur vatnhiti fer at hava við sær, at vørugóðskan minkar og framleiðsluvirkni minkar. Í veruligari framleiðslu er neyðugt at seta eitt rímiligt vatnhitabil grundað á prosesskrøv og tilfarseginleikar, og útgerða við eini nágreiniligari vatnvatnsstýringsskipan til at tryggja prosessstabilitet og betra um vørupassprosentið og framleiðsluvinningin.